
Hij doet zijn werk ver achter de linies en als het goed is krijgt hij de vijand nooit te zien. Dat klinkt niet erg spannend, maar de PzH2000NL, de nieuwe pantserhouwitser van de Koninklijke Landmacht, is desondanks een niet te onderschatten wapen. Nederland heeft daarom 57 exemplaren van deze 55 ton zware monsters gekocht. En die worden de komende anderhalf jaar één voor één in gebruik genomen. De PzH2000NL verschiet verschillende soorten granaten van 155 millimeter over fl inke afstanden. Dertig tot veertig kilometer is haalbaar en er wordt gewerkt aan munitie die doelen op nog grotere afstand kan bestoken. Een slimme vuurregelcomputer, gekoppeld aan een gps-systeem, maakt onder meer multi-round simultaneous impact mogelijk. Daarbij worden kort achter elkaar vijf granaten afgeschoten, elk onder een steeds kleiner wordende hoek en met een afgemeten explosieve lading. De computer heeft berekend welke baan de projectielen moeten beschrijven om ze vrijwel gelijktijdig (binnen 1,2 seconden) op de vijand neer te laten komen. Het systeem is bovendien zo nauwkeurig dat de granaten allemaal binnen een gebied van 150 meter inslaan. Na zo'n salvo maakt de pantserhouwitser zich snel uit de voeten. Want het motto is shoot and scoot. Schieten en wegwezen dus.
De pantserhouwitser is een technisch hoogstandje, maar dat betekent niet dat er nooit iets stuk kan gaan. En als dat gebeurt moet je terug kunnen vallen op geschoold personeel. De opleiding tot pantserhouwitser- monteur vindt plaats op twee kazernes in het Duitse Aken. Sergeant Dennis (32) werkte sinds zijn zeventiende bij de Koninklijke Landmacht en had al monteurervaring met onder meer wielvoertuigen. "Maar," zo vertelt hij, "dat werd routine en ik wilde me toch verder ontwikkelen, leidinggeven, kennis overdragen." Dennis koos voor de Lutow -kazerne, waar hij in anderhalf jaar opgeleid wordt tot Specialist Onderstel. In die functie zal hij wat meer het echte monteursvak uitoefenen dan zijn collega's die zich bezighouden met de bovenbouw en het wapensysteem van de PzH2000. "Bij ons gaat het vooral om het loopwerk, motortechniek en hydrauliek," vertelt hij. "Maar elektronica is ook zeker een deel van ons werk." Als Dennis klaar is met zijn opleiding gaat hij als ploegcommandant naar 13 Herstelcompagnie van de 13e Gemechaniseerde Brigade in Oirschot.
Rick (24) kwam als "spijkerbroek" binnen: met een afgeronde MBO 4 Telematica op zak, maar zonder militaire ervaring. Rick zocht, zo zegt hij zelf, afwisseling, niet op één plek blijven hangen en je ding doen. Na een militaire basisopleiding (INI-1 en INI-2) leert hij nu voor monteur van de pantserhouwitser-bovenbouw op de Akense Donnerberg-kazerne. "De pantserhouwitser is elektrotechnisch zeer interessant," vertelt Rick. "Hij zit boordevol elektronica, die bovendien supermodern is." Een belangrijk deel van Ricks werk is het zoeken naar storingen in het elektrische systeem. "De boordcomputer is daarbij een goede hulp. Hij geeft in veel gevallen zelf aan waar het probleem zit; tot een kapot lampje aan toe. Maar als hij uitvalt, moet je in staat zijn om de storing op de "ouderwetse" manier te vinden in de tientallen kilometers kabel die in de pantserhouwitser verwerkt zijn. Dat is het lastigste en dus leukste deel van mijn werk." Alles komt er volgens Rick in terug. "Het is mechanisch, want je moet weten hoe bijvoorbeeld het complete kanon in elkaar zit, maar het heeft ook alles met elektronica te maken." Over tien weken is Rick klaar en zal hij deel gaan uitmaken van het Herstelpeloton van de 43e Gemechaniseerde Brigade in Havelte.
Bron: Kijk, tekst: André Kesseler, fotografie: Joost Leijen